Kiedyś zapytałam wybraną grupę moich kursantów, kończących program MBSR
„ Czym jest dla Ciebie praktyka Mindfulness?”
Ich odpowiedzi są jak miód na moje serce. Przypominają, jak bardzo mnie zaszczyca i wzbogaca prowadzenie treningów Mindfulness i towarzyszenie moim Uczniom na tej ścieżce.
Jestem jak ten przewoźnik z porzekadła: kto przewozi innych swoją łodzią na drugi brzeg rzeki – sam też tam ląduje.
A oni mówią tak:
Hania: Uśmiechem, radością bycia, świętem chwili, bliskością z sobą i innymi, przystankiem, gdy dziej się cos złego i dobrego, by to zauważyć i odnaleźć siłę do kolejnego kroku, nadzieją wynikającą z ciekawości, niewiedzy i obserwacji. Z tych samych powodów także życzliwością i ciepłem, czymś do pozwala „ miękkiemu zwierzęciu drzemiącemu w mych lędźwiach kochać to, co naprawdę kocha”.
Ania: Dotykaniem siebie, kontaktem ze sobą. Próbą dawania sobie empatii w chwili sprzyjającej, w przyjaznym, bezpiecznym otoczeniu. Po to, aby umieć dawać ją sobie już zawsze. Uważność to dla mnie bycie blisko siebie z czułością i akceptacją. To bycie w sobie i poznawanie siebie.
Beata: Ćwiczenie uważności to ratunek, abym zaczęła normalnie funkcjonować i żyć. Czas dla mnie, którego nigdy nie miałam. Zauważenie rzeczy, których nie widziałam.
Grzegorz: Jest dla mnie sposobem na dotarcie do siebie. Uświadomieniem sobie swoich emocji i problemów jak również prawdziwych powodów mojego postępowania. Jest to również sposób aby oderwać się od natłoku myśli i prowadzić Życie zgodne z własną naturą. Poprzez ćwiczenie uważności uczę się wyraźnie dostrzegać swoje granice fizyczne, poznawcze i intelektualne oraz w bezpieczny sposób je przekraczać , lub nie…
Tomek: Uważność pozwala na życie pełnią. Bycie tu i teraz to świadome smakowanie wszystkich aspektów istnienia, zarówno dobrych chwil, jak i gorszych momentów w życiu. Postrzeganie piękna przyrody, otaczającego świata, łapanie ulotnych chwil i momentów, które już nigdy mogą się nie powtórzyć – to co składa się na nasze życie. Mam nadzieję, że uważność pozwoli mi u kresu życia powiedzieć, że nie żałuję tego, co przeżyłem i ze gdyby dano mi drugą szansę, przeżyłbym życie tak samo.
Irena: Ćwiczenie uważności jest dla mnie odkrywaniem siebie, swojego ciała, oddechu, emocji. Jest zdobywaniem wiedzy o sobie ale jest też źródłem radości z dokonywanych codziennie odkryć, doznań. Jest też sposobem na podniesienie jakości życia, wzbogaceniem relacji ze sobą samą i z innymi ludźmi, przyrodą. Jest tez poszerzaniem mojej świadomości( samoświadomości, sposobem na uwalnianie się od stresu, daje mi także poczucie zwiększenia energii życiowej. W ogóle jest to jedno z najfajniejszych odkryć na mojej drodze rozwoju
Cóż jeszcze mogę dodać ja, ich nauczycielka? Zgadzam się ze wszystkimi wypowiedziami. Od słowa „Uśmiech” do słowa „Rozwój” i z każdym słowem co pomiędzy nimi.
I tak najważniejsze jest w doświadczeniu, często niewyrażalnym słowami.
Marcin Kydryński napisał: „Szczęśliwy ten z nas, kto żyje uważnie, bo dotrze do prawd za granicą słów”.
Docierajmy więc…


Warning: Parameter 1 to W3_Plugin_TotalCache::ob_callback() expected to be a reference, value given in /inspiro/wp-includes/functions.php on line 3658